بسم الله الرحمن الرحیم

وَ مَنْ أَحْیَاهَا فَکَأَنَّمَا أَحْیَا النَّاسَ جَمِیعًا
«و هر کس نفسی را حیات بخشد، مثل آن است که همه مردم را زندگی بخشیده است.» (سوره مائده، آیه ۳۲)

دفتر روزگار ورق‌های بی‌شماری از رشادت و حماسه به خود دیده، اما کمتر صحیفه‌ای به درخشندگی نقش‌آفرینی کسانی است که در هیاهوی آتش و آهن، به جای تفنگ، برانکارد بر دوش می‌کشند و مرهم بر زخم‌های بی‌پناهان می‌نهند. هجدهم اردیبهشت‌ماه، روز جهانی صلیب سرخ و هلال احمر، تنها یک مناسبت تقویمی نیست؛ تجلی باشکوه فطرتی انسانی است که در این سرزمین، با حماسه و عرفان گره خورده است.

امروز، ورق تاریخ معاصر ما با جوهر خون و فداکاری نگاشته می‌شود. در روزهایی که دیوِ خوی استکباری، با پیشانی پلید آمریکای جنایتکار و سگان هار صهیونیست، از هیچ سبعیتی علیه این آب و خاک فروگذار نمی‌کند، معنای «امدادگری» هزارباره از قاموس واژگان فراتر رفته و به «جهاد فی سبیل‌الله» پیوند خورده است. در این کارزار نابرابر، آنگاه که گوشت و استخوان مردم مظلوم زیر آوار کینه‌توزی دشمن فرو می‌ریزد، این فرشتگان نجات هلال احمرند که بی‌اعتنا به سوت موشک‌ها و زوزه شوم پهپادهای متجاوز، پابه‌پای رزمندگان دلیر اسلام به میدان می‌شتابند.

اینان، امدادگرانی که شجاعت را از حضرت عباس (ع) و صبوری را از حضرت زینب (س) به ارث برده‌اند، امروز در خط مقدم انسانیت ایستاده‌اند. آنجا که پای مصیبت به میان می‌آید، نماد بی‌بدیل «اعتماد ملی» و «خدمت بی‌منت» می‌شوند. نوجوانان و جوانان داوطلب هلال احمر، در بحبوحه تهدیدات تروریستی و حملات وحشیانه، ثابت کردند که ایران قوی تنها با موشک و پدافند معنا نمی‌شود، بلکه با قلب‌های بزرگی که در سینه‌های کوچک می‌تپد و دستانی که بر زخم‌های هموطن می‌نشیند، معنا می‌یابد.

از زلزله‌های ویرانگر تا لحظات جانسوز حملات کور دشمن، صحنه‌هایی را دیده‌ایم که اشک را در چشمان سنگ هم می‌نشاند. به خاطر داریم امدادگری را که در زیر آسمان آتشبار، جنازه پاره‌پاره کودکی بی‌گناه را چون نگینی در آغوش کشید و هق‌هق گریه‌اش با نوای "یا حسین" در هم آمیخت. این، روایت امروز و فردای ماست؛ روایت نبردی که در یک سوی آن، تنها سلاح امدادگران، عشق به وطن و انسانیت است، و در سوی دیگرش، هیولای به دردنخور تکنولوژی دشمن.

در دانشگاه هرمزگان، به عنوان خادمان جامعه علمی و فرهنگی، بر خود می‌بالیم که فرهنگ «امداد و مقاومت» در جان جوانان این مرز و بوم ریشه دوانده است. ما امروز نه فقط دانشجو و دانش‌پژوه، که سربازان و امدادگران گمنامی را در کانون هلال احمر دانشگاه می‌پروریم که فردا در میدان‌های سخت‌تر، پرچمدار این افتخار ملی خواهند بود.

اینجانب از طرف خانواده بزرگ دانشگاه هرمزگان، این روز جهانی را به تمامی نجاتگران، داوطلبان، جوانان و پرسنل خدوم جمعیت هلال احمر، به ویژه آنان که در خط مقدم دفاع از سرزمین، آرامش را به مردم هدیه می‌کنند، تبریک می‌گویم. دستان پرمهرتان که پناه غیرت و حمیت ایرانی است، بوسه‌گاه چشمان ماست.

دست مریزاد، ای سربداران عرصه نجات.
دکتر موسی جاودان- معاون فرهنگی و اجتماعی دانشگاه هرمزگان

پایان خبر