رشته مهندسی کامپيوتر که به طراحی و ساخت اجزای مختلف کامپيوتر می پردازد، لذا اهميت بسيار زيادی در دنيای امروز برخوردار است. هدف از طی اين دوره تربيت کارشناسانی است که در زمينه تحليل، طراحی، ساخت و راه اندازي دستگاه ها و مجموعه های سخت افزاری جديد، بررسی و شناخت مجموعه های سخت افزاری و نرم افزاری موجود، نگهداری، عيب يابی و تعمير و اصلاح و توسعه فعاليت کنند. طراحی، شبيه سازی، فرآوری، پردازش، سنجش، آموزش، ويرايش و ... همه مفاهيمی هستند که با بالاترين دقت و در کوتاهترين زمان ممکن در برنامه های نرم افزاری کامپيوتر انجام می شوند.

دانشجوی رشته کامپیوتر –نرم افزار ياد می گيرد که چگونه نرم افزارهای بزرگ و عظيم را طراحی و برنامه ريزي کند، تست و ارزيابی نهايی نمايد و در نهايت مستند سازد. نرم افزار در حقيقت روح و جان کامپيوتر است که به سخت افزار هويت می بخشد و اصولاً به برنامه ای گفته می شود که براي به کارگيری سخت افزار ساخته شده باشد.

نرم افزارها را می توان به دوره کلی دسته بندی کرد که عبارتند از : نرم افزارهای سيستمی و نرم افزارهاي کاربردی.نرم افزراهای سيستمی برنامه هايی هستند که کامپيوتر برای فعال شدن يا سرويس دادن به آن نياز دارد و اين دليل از سوی سازندگان سيستم کامپيوتری عرضه می شوند و مهمترين آنها سيستم عامل، برنامه های سودمند و مترجم های زبان می باشد. نرم افزارهای کاربردی نيز برنامه هايی هستند که کاربر يا خود آن ها را مي نويسد يا شرکت های نرم افزاری آنها را تهيه کرده و برای فروش عرضه می کنند. اين گونه برنامه ها معمولاً عموميت برنامه های سيستم را نداشته و برای زمينه های مختلف مهندسی، علمی، تجاری، آموزشی، تفريحی و يا طراحی نوشته می شوند. 

 با توجه به گسترش روزافزون دنيای کامپيوتر امروزه بيش از هر زمان ديگري نياز به متخصصان کامپيوتر احساس می شود. امروزه يک مهندس کامپيوتر اگر علاقمند به کار باشد، هيچ وقت با مشکل بيکاری روبه رو نمی شود. به خصوص مهندسين نرم افزار فرصت های شغلی بيشتری داشته و برای کارکردن نياز به امکانات و تجهيزات زيادی ندارند. فرصت های شغلی اين رشته به حدی گسترده و متعدد است که نه تنها فارغ التحصيلان اين رشته به راحتی جذب بازار کار می شوند بلکه دانشجويان دو سال آخر اين رشته نيز می توانند وارد بازار کار شده و مشغول به فعاليت شوند.